rozwiń menu główne

Wystawy

Wystawy czasowe

  • Rysunki na strzępach życia. Zagłada Żydów na Lubelszczyźnie w szkicach Józefa Richtera | Otwarcie: 3 listopada 2017 r.

    Zwiń poniżej

    Prezentowana na wystawie kolekcja 18 rysunków Józefa Richtera pochodzących z lat 1942–1944 przedstawia sceny związane z prześladowaniami i eksterminacją Żydów na Lubelszczyźnie. Oprócz działalności obozów pracy w Trawnikach i Lublinie, obozu koncentracyjnego na Majdanku czy obozu zagłady w Sobiborze ich tematyka nawiązuje również do historii gett i innych miejsc zagłady Żydów w dystrykcie lubelskim.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Rysunki na strępach życia. Zagłada Żydów na Lubelszczyźnie w szkicach Józefa Richtera
    • Pokaż powiększenie powyżej: Rysunki na strępach życia. Zagłada Żydów na Lubelszczyźnie w szkicach Józefa Richtera

    W okresie II wojny światowej Lubelszczyzna stała się areną brutalnej polityki antyżydowskiej realizowanej przez niemieckich okupantów. Jesienią 1939 r. z większości obszaru dawnego województwa lubelskiego utworzono dystrykt lubelski. Został on włączony do Generalnego Gubernatorstwa (GG), jednostki administracyjnej powstałej z części terytorium przedwojennej Polski. Jednym z głównych narzędzi terroru wobec ludności żydowskiej był system różnego rodzaju obozów tworzonych i nadzorowanych przez niemieckie władze policyjne.

    Obozy pracy dla Żydów zaczęły powstawać na Lubelszczyźnie już od końca 1939 r. Z czasem stworzyły one gęstą sieć umożliwiającą eksploatację żydowskich robotników przymusowych. Od jesieni 1941 r. w stolicy dystryktu lubelskiego działał obóz koncentracyjny KL Lublin, zwany potocznie Majdankiem. Pełnił on, między innymi, funkcję głównego rezerwuaru żydowskiej siły roboczej w regionie. Również w Lublinie mieścił się sztab „Aktion Reinhardt” – operacji masowej eksterminacji Żydów w GG realizowanej od marca 1942 r., w obozach zagłady w Bełżcu, Sobiborze i Treblince.

    Prezentowana na wystawie kolekcja 18 rysunków Józefa Richtera pochodzących z lat 1942–1944 przedstawia sceny związane z prześladowaniami i eksterminacją Żydów na Lubelszczyźnie. Oprócz działalności obozów pracy w Trawnikach i Lublinie, obozu koncentracyjnego na Majdanku czy obozu zagłady w Sobiborze ich tematyka nawiązuje również do historii gett i innych miejsc zagłady Żydów w dystrykcie lubelskim.

    Część rysunków Józefa Richtera wykonana została na gazetach i obwieszczeniach okupacyjnych, których kopie również znalazły się na ekspozycji. Owe strzępy okupacyjnej codzienności stanowią tło dla prac ilustrujących zagładę Żydów na Lubelszczyźnie. Dodatkowo zostały one uzupełnione o fragmenty relacji świadków historii oraz komentarz kuratorski.

    Postać i rysunki Józefa Richtera odkryła Miriam Nowicz z Muzeum Bojowników Getta w Izraelu. Oprócz imienia i nazwiska niewiele jednak wiadomo o samym twórcy. Nowicz, która w poszukiwaniu źródeł dokumentujących Holokaust podróżowała po krajach powojennej Europy, kolekcję prac Richtera odnalazła w czasie wizyty w Polsce. Mieszkaniec jednej z wsi w okolicach Chełma, który przechował je do zakończenia wojny, poinformował badaczkę, że autor niezwykłych rysunków dołączył do oddziałów partyzanckich i zginął w potyczce.

    Istnieje wiele hipotez dotyczących tożsamości Józefa Richtera. Najprawdopodobniej pochodził on z okolic Chełma, a w czasie okupacji był zatrudniony jako robotnik kolejowy przy modernizacji linii Dorohusk – Chełm – Lublin. Możliwe, że należał do tak zwanego Baudienstu – niemieckiej Służby Budowlanej przymusowo zatrudniającej Polaków. W życiu codziennym posługiwał się językiem polskim, w którym opisywał na odwrociach swoje prace.

    Datacja gazet i obwieszczeń, na których rysował Richter, pozwala stwierdzić, że tworzył jeszcze wiosną 1944 r., odwzorowując z pamięci obserwowane wcześniej sytuacje. Niezależnie od tego, kim był i czym się zajmował w miejscach prezentowanych wydarzeń, jego prace cechuje współczucie i zrozumienie dla tragizmu losu ofiar Zagłady.

    Część rysunków to sporządzone naprędce zapisy ulotnych wrażeń bezpośredniego świadka. Inne tworzone były w pewnym oddaleniu czasowym od obserwowanych scen. Nie wiadomo, czy autor był wykształcony artystycznie. Z jednej strony jego szkice znamionują pewna prostota i skrótowość, z drugiej – cechuje je dobre opanowanie warsztatu rysownika. Oprócz walorów artystycznych kolekcja prac Józefa Richtera ma niezwykłą wartość dokumentacyjną, unaocznia miejsca i wydarzenia opisywane przez nieliczne ocalałe źródła historyczne.

  • "To były Dni Majdanka". Historia wydarzeń muzealnych 1945–2015

    Zwiń poniżej

    Dni Majdanka to wydarzenie o tradycji niemal tak długiej, jak historia Państwowego Muzeum na Majdanku. Po raz pierwszy zostały zorganizowane we wrześniu 1945 roku. Idea imprezy zrodziła się w środowisku byłych więźniów Majdanka i szybko zdobyła społeczne poparcie. W komitecie organizacyjnym uroczystości znaleźli się ponadto ludzie świata kultury i nauki, reprezentanci władz lokalnych i organizacji społecznych Lublina. Powołane do życia w listopadzie 1945 roku Towarzystwo Opieki nad Majdankiem na wiele lat przejęło rolę głównego organizatora imprezy i było wsparciem dla funkcjonującego od jesieni 1944 roku Muzeum na Majdanku.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Powiększ obraz: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy
    • Pokaż powiększenie powyżej: "To były Dni Majdanka" - otwarcie nowej wystawy

    Dni Majdanka miały służyć przede wszystkim utrwalaniu pamięci o ofiarach obozu, ale też być okazją do upowszechniania wiedzy o II wojnie światowej. Główna ceremonia odbywała się zatem zawsze na Majdanku, ale w ramach imprezy w całym kraju organizowano spotkania z byłymi więźniami, wyświetlano filmy i prezentowano wystawy o tematyce wojennej.

    Formuła Dni Majdanka ulegała przeobrażeniom w zależności od klimatu politycznego w Polsce: począwszy od uroczystości o charakterze patriotyczno-religijnym w latach 40. XX wieku, poprzez masowe wiece i manifestacje w epoce głębokiego PRL-u, po współcześnie organizowane merytoryczne spotkania poświęcone ważnym zagadnieniom muzealnym.

    Wystawa zrealizowana na podstawie bogatego materiału źródłowego dokumentującego działalność Muzeum oraz Towarzystwa Opieki nad Majdankiem przedstawia zarys dziejów imprezy do jubileuszowego 2015 roku, w którym zorganizowano je po raz ostatni. Dni Majdanka przeszły do historii jako jedno z najbardziej rozpoznawalnych cyklicznych wydarzeń muzealnych, w którym przez siedem dekad uczestniczyło kilka pokoleń Polaków.

    Koncepcja i scenariusz: Anna Wójcik, Joanna Cieślik
    Redakcja i korekta: Dorota Niedziałkowska
    Projekt graficzny: Izabela Tomasiewicz
    Tłumaczenie: Witold Wojtaszko, Lech Remiszewski
    Materiały archiwalne: Państwowe Muzeum na Majdanku

  • Lalki z Majdanka. Wystawa fotograficzna

    Zwiń poniżej

    W zbiorach Państwowego Muzeum na Majdanku znajduje się szesnaście dziecięcych lalek, które zostały odnalezione głównie na terenie byłego niemieckiego, nazistowskiego obozu koncentracyjnego bezpośrednio po jego likwidacji w 1944 roku. Nie znamy ich właścicieli, ale wiemy, że należały one do dzieci, które więzione były w KL Lublin w czasie niemieckiej okupacji. Tal Schwartz to młoda fotograficzka z Izreala, która postanowiła uwiecznić na fotografii lalki ze zbiorów naszego Muzeum.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz
    • Powiększ obraz: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz
    • Powiększ obraz: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz
    • Pokaż powiększenie powyżej: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz
    • Pokaż powiększenie powyżej: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz
    • Pokaż powiększenie powyżej: „Lalki z Majdanka”- wystawa fotograficzna Tal Shwartz

    Czym w istocie jest lalka?

    „Zasadniczą i niewątpliwą prawdą jest, że niewiele wiemy o otaczających nas przedmiotach, a o przedmiocie zwanym lalką wiemy prawdopodobnie jeszcze mniej.

    Lalka odgrywa wielorakie role – może być: źródłem pocieszenia, przyjacielem, wspomnieniem świata zewnętrznego lub odległej osoby, pozostałością rodzinnego domu, upominkiem. Może być wszystkim i niczym.

    W zbiorach Działu Muzealiów Państwowego Muzeum na Majdanku spoczywa szesnaście lalek. Zostały odnalezione na terenie byłego obozu koncentracyjnego po jego likwidacji w 1944 roku. Nic nie wiadomo na temat ich właścicieli.

    Załóżmy, że jednej z osób, do której ona należała, moglibyśmy zadać pytanie: czym dla niej lub dla niego była lalka i co znaczyła. Czy otrzymalibyśmy oczekiwaną odpowiedź? Czy może powinniśmy pozostać otwarci na możliwość, że w każdej lace tkwi jakiś sekret – być może ukryty nawet przed jej właścicielem?

    Po przeniesieniu do zbiorów muzealnych status i przeznaczenie lalek ulegają zmianie – zmagazynowane w pudełku na półce stają się dowodami historycznymi. Każdy najdrobniejszy szczegół podlega skatalogowaniu: złamanie, dziura w sukience, uszkodzona kończyna.

    Fotografując te lalki, starałam się wziąć pod uwagę ich inne funkcje — takie, które w paradoksalny sposób poprzez włączenie do kolekcji muzealnej mogą ulec ukryciu czy zatarciu. Paradoks ten jest prawdopodobnie nieodłącznym elementem fotografiki w ogóle, która sama w istocie jest aktem dokumentowania.

    Jednakże fotografika – przynajmniej na polu badań i archiwistyki – hołduje wartościom obiektywności naukowej i prawdy historycznej. Obiektywność, wraz ze swymi surowymi zasadami i normami, tradycyjnie łączy się z konkretnym rodzajem fotografiki wykluczającym ingerencję (tj. „pozowanie”) i wymagającym konsekwencji, ostrości oraz przejrzystości.

    Poprzez rzucenie wyzwania tym zasadom i normom za pomocą licznych środków celowej interwencji, pokazywane prace starają się ponownie ocenić muzealizację, sytuując lalki i ich możliwe funkcje poza sferą dowodu historycznego“.

    Tal Schwartz


    Wystawa została przygotowana przez fotograficzkę Tal Schwartz (Izrael) oraz Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” we współpracy z Państwowym Muzeum na Majdanku.

  • Wystawa historyczna „Więźniowie Majdanka”

    Zwiń poniżej

    Wystawa „Więźniowie Majdanka” przywołuje pamięć o więźniach obozu – ofiarach nazistowskiej polityki prześladowań i eksterminacji. Ich indywidualne losy składają się na dzieje KL Lublin.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Powiększ obraz: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa Więźniowie Majdanka

    Na ekspozycji, oprócz wielu nigdy dotąd niepokazywanych oryginalnych eksponatów i dokumentów, znalazły się audiowizualne relacje więźniów oraz nowoczesne aplikacje multimedialne poświęcone historii obozu. Wystawa prezentowana jest w baraku nr 62, dawnym warsztacie szewskim przekształconym w nowoczesny obiekt wystawienniczy.

    Wystawie „Więźniowie Majdanka” towarzyszy katalog, będący praktycznym przewodnikiem po ekspozycji.

    Kurator wystawy: Krzysztof Banach
    Scenariusz: Krzysztof Banach, Marta Grudzińska, Wojciech Lenarczyk
    Opracowanie plastyczne: Izabela Tomasiewicz
    Redakcja stylistyczna i korekta tekstów: Ewa Bąbol
    Idea wystawy i konsultacje: Tomasz Kranz
    Miejsce prezentacji: barak nr 62
    Wersja językowa: polsko-angielska

  • Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku

    Zwiń poniżej

    „Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku” to pierwsza ekspozycja Muzeum przygotowana do prezentacji w Internecie. Koncentruje się ona nie tylko na historii funkcjonowania rewirów czy lazaretu dla jeńców sowieckich, ale próbuje odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób i czy w ogóle możliwe było leczenie więźniów w prymitywnych warunkach obozowych. Wystawę w polskiej i angielskiej wersji językowej ilustrują relacje wideo, skany dokumentów archiwalnych oraz zdjęcia artefaktów odnalezionych po wojnie na terenie Majdanka.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Powiększ obraz: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Powiększ obraz: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Powiększ obraz: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Powiększ obraz: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Pokaż powiększenie powyżej: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Pokaż powiększenie powyżej: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Pokaż powiększenie powyżej: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Pokaż powiększenie powyżej: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku
    • Pokaż powiększenie powyżej: Lekarze w pasiakach. Służba medyczna na Majdanku

    Adres: http://lekarze-w-pasiakach.majdanek.eu

    Scenariusz: Maria Ciesielska, Marta Grudzińska
    Korekta: Ewa Matłaszewska
    Tłumaczenie: Witold Wojtaszko
    Opracowanie graficzne: Izabela Tomasiewicz
    Termin: od 20 czerwca 2016 r.
    Wersje językowe: polsko-angielska

  • Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie

    Zwiń poniżej

    Ekspozycja „Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie” w sposób przekrojowy ukazuje wielowątkową historię getta na lubelskim Podzamczu, a także będącego jego kontynuacją getta szczątkowego w dzielnicy Majdan Tatarski.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Powiększ obraz: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie
    • Pokaż powiększenie powyżej: Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie

    24 marca 1941 r. niemieccy okupanci utworzyli w lubelskiej dzielnicy Podzamcze getto dla blisko 34 tysięcy Żydów. Po jego likwidacji i wywiezieniu w marcu i kwietniu 1942 r. ok. 28 tysięcy mieszkańców do niemieckiego obozu zagłady w Bełżcu, ocalałych Żydów przeniesiono do nowo utworzonego getta w dzielnicy Majdan Tatarski. Również ono zostało ostatecznie zlikwidowane przez władze okupacyjne 9 listopada 1942 r., zaś jego mieszkańców uśmiercono w obozach na Majdanku i w Sobiborze, a także rozstrzelano w pobliskim Lesie Krępieckim. W okresie istnienia obu gett na ich terenie oraz w powiązanych z nimi niemieckich obozach zginęło łącznie ok. 40 tysięcy Żydów z Lublina i Lubelszczyzny, przybyszów z Łodzi, Kalisza, Sieradza, Krakowa i Warszawy oraz żydowskich obywateli Czech i Niemiec.

    Otwarta w 75. rocznicę utworzenia getta ekspozycja „Dzielnice zagłady. Niemieckie getta dla Żydów w okupowanym Lublinie” składa się z 20 plansz z obrotowymi prezenterami, które pozwalają zwiedzającym na aktywne poznawanie treści. Na wystawie umieszczono ok. 120 zdjęć i dokumentów historycznych z archiwów polskich i zagranicznych oraz kolekcji prywatnych, a także 52 fragmenty relacji świadków.

    Koncepcja i scenariusz: Krzysztof Banach
    Redakcja, korekta, opracowanie materiałów: Ewa Matłaszewska
    Projekt graficzny: Izabela Tomasiewicz
    Konsultacje: Tomasz Kranz
    Tłumaczenie: Witold Wojtaszko
    Miejsce ekspozycji: ścieżka wzdłuż III i IV pola więźniarskiego
    Termin: od 24 marca 2016 r.
    Wersje językowe: polsko-angielska

Wystawy stałe

  • Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary

    Rozwiń poniżej

    Instalacja artystyczna „Shrine” to kompozycja łącząca elementy rzeźbiarskie, plastyczne i muzyczne. Jest hołdem złożonym wszystkim bezimiennym ofiarom KL Lublin.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz: Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Powiększ obraz:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej: Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej: Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary
    • Pokaż powiększenie powyżej:  Shrine – Miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary

    Wystawa otwarta 23 lipca 1999 roku, w 55. rocznicę likwidacji obozu koncentracyjnego na Majdanku. Jest odpowiedzią na apel byłych więźniów obozu, któzy w 1994 roku napisali: „Niech z prochów tu zgromadzonych i tych rozsianych po całym świecie zrodzi się bliski wszystkim, nowy sens ludzkości”.

    „Shrine”, czyli „Świątynia”, to multimedialny spektakl z gatunku „światło i dźwięk”. Kompozycja z kulistych brył wykonanych z drutu kolczastego i zamkniętym w nich światłem jest metaforą kruchości życia i symbolizuje narodowości więźniów Majdanka. Przestrzeń wystawy zwieńcza symboliczny ołtarz i księga z nazwami upamiętnionych tu narodowości. Formy plastyczne dopełnia nastrojowa muzyka, w której można wychwycić wielojęzyczne modlitwy różnych wyznań i wspomnienia byłych więźniów.

    Autor koncepcji i realizacja: Tadeusz Mysłowski
    Kompozycja muzyczna: Zbigniew Bargielski
    Miejsce prezentacji: barak nr 47

    Wystawa jest czynna od 1 kwietnia do 31 października w godz. 9.00–17.00, z wyjątkiem poniedziałków oraz dni ustawowo wolnych od pracy.

  • Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...

    Rozwiń poniżej

    Wystawa „Przybyli do getta… Odeszli w nieznane…” ukazuje aspekty i okoliczności masowego mordu na Żydach polskich i zagranicznych dokonanego w ramach „Akcji Reinhardt”. Na 20 planszach umieszczono komentarze historyczne bogato ilustrowane dokumentami i zdjęciami archiwalnymi.

    Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ między IV a V polem więźniarskim, 2014
    • Powiększ obraz: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“, ekspozycja w Sobiborze
    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Powiększ obraz: Wernisaż wystawy na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012
    • Powiększ obraz: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012
    • Powiększ obraz: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ między IV a V polem więźniarskim, 2014
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“, ekspozycja w Sobiborze
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Plansza wystawy „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wernisaż wystawy na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012
    • Pokaż powiększenie powyżej: Wystawa „Przybyli do getta... Odeszli w nieznane...“ na III polu więźniarskim, 22 lipca 2012

    Teksty przedstawiają genezę i przebieg „Akcji Reinhardt” – począwszy od pierwszych deportacji z Lublina i Lwowa do obozu zagłady w Bełżcu po akcję „Erntefest”, która rozegrała się na Majdanku i kilku obozach pracy na Lubelszczyźnie.

    22 lipca 1942 r. Niemcy rozpoczęli tzw. wielką akcję w getcie warszawskim. Transporty z deportowanymi Żydami ze stolicy wysyłano do obozu zagłady w Treblince. Jednocześnie trwały wysiedlenia Żydów z dystryktów krakowskiego i galicyjskiego do obozu zagłady w Bełżcu. Tym samym trwająca od marca „Akcja Reinhardt” weszła w swoją najbardziej krwawą fazę.

    Największe nasilenie deportacji do obozów zagłady nastąpiło w sierpniu 1942 r. 10 sierpnia rozpoczęła się wielka akcja we Lwowie – drugim co do wielkości, po Warszawie, skupisku żydowskim na terenie Generalnego Gubernatorstwa. W dniach 24–28 sierpnia z Nowego Sącza i okolic naziści wywieźli do Bełżca prawie wszystkich Żydów – około 16 000 osób. Masowe deportacje oraz towarzyszące im egzekucje objęły cały teren GG. Jednocześnie z zagładą fizyczną trwała grabież mienia żydowskiego. Część zrabowanych rzeczy, przede wszystkim tych, które odbierane były ofiarom w obozach zagłady, przywożono do Lublina, gdzie segregowano je w obozach na Flugplatzu (przy ul. Wrońskiej) i Sportplatzu (przy ul. Ogródkowej), magazynach pieniędzy i kosztowności przy ul. Chmielnej i obozie koncentracyjnym na Majdanku. Grabież mienia niemieckie władze okupacyjne przeprowadzały także w poszczególnych miejscowościach, z których wysiedlano ludność żydowską.

    Wystawa „Przybyli do getta… Odeszli w nieznane…” została zaprezentowana po raz pierwszy w lipcu 2012 roku, w 70. rocznicę „Akcji Reinhardt”. W 2015 roku niemiecko-angielska wersja wystawy została zaprezentowana w Volkshochschule Bielefeld.

    Opublikowane zostały dwa katalogi wystawy: polsko-angielski i niemiecko-francuski.

    Scenariusz: Robert Kuwałek i Dariusz Libionka
    Projekt graficzny: Izabela Tomasiewicz
    Termin wystawy: 22.07.2012 – ...
    Miejsce prezentacji: Barak nr 43
    Wersja językowa: polsko-angielska, niemiecko-angielska

OFERTA WYSTAWIENNICZA

    Państwowe Muzeum na Majdanku oferuje do wypożyczenia wystawy historyczne oraz inne związane tematycznie z działalnością Muzeum. Wystawy wypożyczamy bezpłatnie. Pożyczający ponosi jedynie koszty transportu oraz ewentualnego ubezpieczenia (dot. wystaw, na których prezentowane są oryginalne eksponaty pochodzące ze zbiorów Muzeum). Dodatkowe informacje na temat oferowanych wystaw i szczegółowych warunków wypożyczenia można otrzymać kontaktując się z Działem Wystawienniczym PMM wystawy@majdanek.eu

Społeczności

Newsletter

polski

english