rozwiń menu główne

Proces przyjmowania do obozu

Większe grupy więźniów przywożono do Lublina najczęściej w bydlęcych wagonach, natomiast przy mniejszych transportach, przeważnie z dystryktu lubelskiego, używano samochodów ciężarowych. Podczas podróży nie dostarczano deportowanym ani pożywienia ani wody. Trudne warunki podczas transportu były przyczyną wysokiej śmiertelności. Ciała zmarłych wyładowywano dopiero po przybyciu do Lublina.

Na terenie samego obozu nie było bocznicy kolejowej, dlatego pociągi zatrzymywały się kilka kilometrów od Majdanka – na dworcu PKP albo przy ul. Wrońskiej. Skąd kolumnami pędzono więźniów pieszo do obozu.

Po przybyciu na Majdanek odbierano nowo przybyłym rzeczy osobiste. Ścinano także włosy, które wykorzystywano jako surowiec do celów przemysłowych. Z zachowanego zestawienia sumarycznego dotyczącego „gospodarki włosami” wynika, że w okresie od września 1942 roku do czerwca 1944 roku dostarczono do dyspozycji firmy Paula Reimanna z siedzibą w miejscowości Friedland łącznie 730 kg włosów pochodzących z Majdanka.

Żydzi podlegali wstępnej selekcji. W jej wyniku dzieci oraz osoby niezdolne do pracy mordowano w komorach gazowych.

Społeczności

polski

english