rozwiń menu główne

Procesy

Jeszcze podczas funkcjonowania obozu zostali aresztowani, osądzeni przez Wyższy Sąd SS i Policji i skazani na karę śmierci za nadużycia władzy dwaj komendanci Majdanka: Karl Otto Koch i Arthur Hermann Florstedt.

Pierwszy proces załogi obozu toczył się w chwili, kiedy na pozostałym obszarze kraju nadal toczyły się walki. Trwał od 27 listopada do 2 grudnia 1944 r. Był to proces bez precedensu w dziejach polskiego wymiaru sprawiedliwości. Na ławie oskarżonych zasiadło wówczas czterech esesmanów: Wilhelm Gerstenmeier, Anton Thernes, Hermann Vögel oraz Theodor Schöllen, a także dwóch niemieckich kapo: Heinz Stalp i Edmund Pohlmann. Wszyscy zostali skazani na karę śmierci przez powieszenie. Kapo Edmund Pohlmann uniknął kary, popełnił samobójstwo 29 listopada 1944 r. Pozostałych powieszono 3 grudnia 1944 r. na terenie Państwowego Muzeum na Majdanku, przy krematorium.

Kolejne procesy przed polskimi sądami powszechnymi miały miejsce w latach 1946–1948. Osądzono wtedy kolejnych 95 byłych członków załogi Majdanka. Skazano wówczas na karę śmierci jedyną kobietę z załogi obozu kobiecego Elsę Ehrich.

W tym okresie trwały też inne procesy członków załogi Majdanka, w tym komendantów, ale oskarżonych skazywano za zbrodnie popełnione nie w KL Lublin, ale w innych obozach koncentracyjnych.

Najdłuższy proces 17 członków załogi odbył się przed sądem w Düsseldorfie. Trwał od 26 listopada 1975 r. do 30 czerwca 1981 r. Cztery osoby ze względu na stan zdrowia lub śmierć zostały wycofane z procesu, pięć osób uniewinniono. Tylko ośmiu oskarżonych o morderstwo lub współudział w morderstwie sąd uznał jedynie za pomocników: jedna osoba została skazana na dożywotnią karę pozbawienia wolności, siedem pozostałych otrzymało kary więzienia od trzech do dwunastu lat. Wyrok ten spotkał się z falą krytyki ze strony prokuratorów, polityków i opinii publicznej.

Społeczności

Newsletter

polski

english