rozwiń menu główne

Ruch oporu

Za ruch oporu na Majdanku można uważać wszystkie formy przeciwstawiania się reżimowi obozowemu oraz wszelkie próby samoobrony przed obozową rzeczywistością.

Życie religijne i kulturalne było dla więźniów Majdanka wyrazem szukania własnych sposobów na przetrwanie. Przedstawiciele różnych wyznań skrycie wykonywali praktyki religijne oraz nielegalnie przechowywali dewocjonalia. Więźniowie podejmowali także próby twórczości poetyckiej bądź artystycznej. Ważna była również nauka i wspólny śpiew.

W obozie potajemnie funkcjonowały grupy polityczne i wojskowe. Ich członkowie nawiązywali kontakty z organizacjami podziemnymi poza obozem i za pośrednictwem robotników cywilnych zatrudnionych na terenie Majdanka przemycali nielegalną korespondencję.

Najpoważnieszą formą oporu wobec obozowego terroru były ucieczki zarówno z samego obozu jak i z komand pracujących poza Majdankiem czy podczas transportu. Podejmowano je mimo świadomości grożących za nie konsekwencji – tortur czy kary śmierci w przypadku złapania zbiega. Ogółem w ten sposób wolność odzyskało kilkaset osób.

Społeczności

polski

english