rozwiń menu główne

01.09.2015

Danuta Brzosko-Mędryk (1921-2015)

Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość, że 1 września 2015 r. zmarła Danuta Brzosko-Mędryk, była więźniarka Pawiaka, Majdanka, KL Ravensbrück i KL Buchenwald. Autorka wielu wspomnień z pobytu w obozach.

Danuta Brzosko-Mędryk urodziła się 4 sierpnia 1921 r. w Pułtusku. Podczas okupacji była dwukrotnie aresztowana w Warszawie i osadzona na Pawiaku: pierwszy raz w lipcu 1940 r. w trakcie tajnego egzaminu maturalnego i ponownie w sierpniu 1942 r. za przynależność do organizacji konspiracyjnej ZWZ-AK. Od stycznia 1943 r. przebywała na Majdanku. W kwietniu 1944 r. została przeniesiona do KL Ravensbrück, a następnie do Komanda Lipsk, podobozu KL Buchenwald.

Po wojnie ukończyła studia na Wydziale Stomatologii Uniwersytetu Łódzkiego.

Była świadkiem podczas toczącego się w Nowym Jorku procesu ekstradycyjnego byłej nadzorczymi z KL Lublin Herminy Braunsteiner-Ryan oraz w procesie członków załogi Majdanka w Düsseldorfie. Należała do Związku Literatów Polskich oraz Unii Polskich Lekarzy Pisarzy. Autorka książek: „Niebo bez ptaków”, „Czy świadek szuka zemsty?”, „Matylda”, „Mury w Ravensbrück”, „Powiedz mojej córce”, „Spirale życia” oraz „Warszawskie dziewczęta”, a także scenariusza do filmu „Zagrożenie” z 1976 roku, opartego na wydarzeniach z procesu Braunsteiner-Ryan.

Była wybitną działaczką społeczną: członkinią Rady Doradczej Fundacji Miejsc Pamięci w Buchenwaldzie i Dorze-Mittelbau, Towarzystwa Opieki nad Majdankiem, Polskiego Związku byłych Więźniów Politycznych Więzień i Obozów Koncentracyjnych oraz Międzynarodowego Komitetu byłych Więźniów Buchenwaldu. Do końca swych dni starała się spotykać z młodzieżą, brać czynny udział w życiu miejsc pamięci związanych z jej wojennymi losami. Była jedną z inicjatorek budowy Centrum Zdrowia Dziecka. Za swoje zasługi była wielokrotnie odznaczana, w tym Krzyżem Komandorskim OOP, Krzyżem Oficerskim, Krzyżem Kawalerskim OOP oraz Krzyżem Oświęcimskim.

Pracownicy Państwowego Muzeum na Majdanku zawsze mogli liczyć na jej pomoc. Wszyscy będziemy pamiętać długie rozmowy, jakie mieliśmy zaszczyt z nią odbyć. Jej wspomnienia oraz nagrana na wideo relacja o II wojnie światowej to dla nas nieocenione źródło wiedzy.

Jej nieoczekiwana śmierć to niepowetowana strata dla Muzeum i dla nas wszystkich.

Społeczności

polski

english