rozwiń menu główne

27.08.2018

Majdanek w pamięci rodzinnej. Opowieść o Romualdzie Sztabie, jednej z piękniejszych sylwetek na Majdanku

Państwowe Muzeum na Majdanku oraz Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego w Lublinie serdecznie zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu „Majdanek w pamięci rodzinnej”. Tym razem naszym gościem będzie Ewa Sztaba-Chmielarz, córka byłego więźnia Majdanka Romualda Sztaby. Wydarzenie odbędzie się 12 września o godzinie 17.00 w WBP w Lublinie przy ulicy Narutowicza 4.

Podczas spotkania, które poprowadzi Marta Grudzińska z Działu Naukowego Państwowego Muzeum na Majdanku, zaprezentujemy fragmenty nagrań video, fotografie, grypsy wysyłane potajemnie z obozu, a także inne dokumenty ze zbiorów PMM dotyczące pobytu w obozie i powojennych losów Romualda Sztaby.

Romuald Sztaba urodził się 26 maja 1913 r. w Dąbrowie Górniczej. Ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego oraz szkołę Podchorążych Sanitarnych Rezerwy. Był żołnierzem kampanii wrześniowej i członkiem konspiracji. W styczniu 1941 r. został aresztowany za udział w ruchu oporu w Dąbrowie Górniczej i osadzony w więzieniu w Mysłowicach. Stamtąd Niemcy przewieźli go do KL Auschwitz, gdzie zachorował na tyfus plamisty. W lutym 1942 r. deportowano go na Majdanek, gdzie początkowo był magazynierem, a wiosną objął funkcję lekarza w rewirze pola I w bloku chirurgicznym. Pracował także w bloku dla chorych na tyfus i świerzb. Działał w obozowym ruchu oporu, współpracował z PCK. W kwietniu 1944 r. został przewieziony do KL Gross-Rosen, a stamtąd do KL Leitmeritz. Od 1955 r. mieszkał w Gdańsku. Był kierownikiem Kliniki Chirurgii Dziecięcej Akademii Medycznej. W 1971 r. otrzymał tytuł profesora. Był cenionym specjalistą chirurgii i urologii dziecięcej, wykładowcą w Akademii Medycznej w Gdańsku. Zmarł 24 lipca 2002 r.

Spotkania z cyklu „Majdanek w pamięci rodzinnej” mają na celu przybliżanie sylwetek byłych więźniów niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku, których postawy w KL Lublin szczególnie pozytywnie zapisały się w pamięci współwięźniów. Narratorami ich historii są najbliższe im osoby – dzieci, wnukowie, przyjaciele, którzy w swoich opowieściach wiele uwagi poświęcają także powojennym losom bohaterów spotkań i ich codziennemu życiu. Nawiązywanie i pielęgnowanie relacji z rodzinami odchodzącego pokolenia byłych więźniów obozu podtrzymuje pamięć o niezwykłych postaciach-bohaterach okresu okupacji.

Społeczności

polski

english