rozwiń menu główne

03.01.1904

"Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.

Zapraszamy na trzeci odcinek serii "Miłość za drutami Majdanka"

Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.


„Oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci (…)”

Licząca 9 osób rodzina Kozerów: Konrad, Eugeniusz, Ireneusz, Tadeusz oraz najmłodsi z rodzeństwa Joanna, Marian i Urszula mieszkali z rodzicami w Radomiu. Joanna, Marian i Urszula znajdowali się pod szczególnie troskliwą opieką najstarszego z braci – Konrada. Jako podporucznik rezerwy, członek ZWZ pod przykrywką Przedsiębiorstwa Budowlanego, które założył razem z bratem Eugeniuszem, prowadził działalność konspiracyjną. Jak wspomina Joanna Kozera:
„Różni ludzie ukrywali się w naszym domu, otrzymywali pracę, pomoc finansową i schronienie. Skład desek na naszym podwórku, mieścił często ukryte, a wynoszone przez nas gazetki i broń”.


W październiku 1942 r. do rodziny Kozerów dołączyła Alicja Sadkowska, która poślubiła Konrada. Decydując się na małżeństwo, nie wiedziała nic o konspiracyjnej pracy narzeczonego. Czy wiedząc, zrezygnowałaby z małżeństwa? Według Joanny – na pewno nie. Za bardzo się kochali.


Konrad długo zastanawiał się nad małżeństwem, mając świadomość niebezpieczeństwa, na jakie naraża całą rodzinę. Jednak wielka miłość i tęsknota za mieszkającą w Warszawie Alicją przeważyła szalę. Tuż po ślubie młodzi zamieszkali w Radomiu. Nie było im jednak dane cieszyć się długo wspólnym życiem. 11 listopada 1942 r. oboje razem z innymi członkami rodziny zostali aresztowani. Po kilku tygodniach spędzonych w więzieniu gestapo w Radomiu, 7 stycznia 1943 r. wszystkich wywieziono na Majdanek. Młode małżeństwo zostało rozdzielone tuż po przybyciu do obozu – Konrad z braćmi i ojcem trafili na pole męskie, a Alicja i Joanna na pole kobiece. Joanna zgłosiła się do pracy w szwalni, jej bratowa, będąc w bardzo złej kondycji psychicznej i fizycznej, nie była w stanie pracować. Joanna opiekowała się i chroniła ją, mimo to Alicja z wysoką gorączką trafiła na rewir. 27 lipca 1943 r. dzięki pomocy personelu szpitala – lekarek-więźniarek – udało się zorganizować spotkanie Alicji z Konradem. Joanna była jego świadkiem:
„Nie mogli mówić – płakali. Mój silny, mężny, najstarszy brat płakał. Pokazywał Alicji obrączkę, którą ukrył przed gestapo i przywiózł do obozu, okręconą sznurkiem i mówił: Alu, mam obrączkę i wierzę, że nigdy się nie rozstaniemy – będziemy razem. Zniszczona chorobą, wynędzniała Ala cichutko płakała. Po chwili, w czasie tych gorzkich łez i bezładnych słów, straciła przytomność, a obok zemdlał Konrad. Ratowały go koleżanki z rewiru. Wszystkie ciężko przeżyłyśmy to ich tragiczne, ostatnie spotkanie.


Alicja zmarła 30 lipca 1943 r., mając zaledwie 21 lat. Kilka dni po jej śmierci Joanna spotkała się z bratem. Załamany utratą ukochanej mówił:
„Asiu, ja nie będę się starał umrzeć, ale też nie będę się starał żyć, bo po co?”


31-letni Konrad Kozera zmarł w obozowym szpitalu 3 września 1943 r., miesiąc i 4 dni po śmierci swojej żony.


O aresztowaniu, pobycie na Majdanku oraz utracie najbliższych, opowiada w relacji video Joanna Kozera.

Po pełnym powiększeniu użyj klawiszy strzałek, aby zmienić obraz oraz klawisza ESC, aby zamknąć powiększenie

  • "Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.
  • "Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.
  • Pokaż powiększenie powyżej: "Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.
  • Pokaż powiększenie powyżej: "Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 3. Historia Alicji i Konrada Kozerów.

Społeczności

polski

english