rozwiń menu główne

09.01.1904

"Miłość za drutami Majdanka". Odcinek 9. Józef Serafin „List do żony”

Dziewiąty odcinek serii "Miłość za drutami Majdanka"

Odcinek 9. Józef Serafin „List do żony”

Większość więźniów KL Lublin pozostawiła na wolności swoich bliskich, ale więź z nimi – niezależnie od długości pobytu i warunków życia na Majdanku – nie została zerwana. Paczki, które otrzymywali osadzeni miały realne znaczenie, pozwalały przeżyć, ratując przed głodem. Natomiast listy i grypsy podtrzymywały na duchu, stanowiły źródło radości, utrwalały więzi rodzinne i ożywiały uczucia do najbliższych. Dodatkowo świadomość, że jest ktoś, kto o nich myśli, czeka na ich powrót, dla kogo trzeba żyć dodawała sił na przetrwanie obozu. Tęsknota była jednym z głównych motywów obozowej poezji. Przykładem jest twórczość Józefa Serafina.

Józef Cezary Serafin urodził się w 1913 r. w Lublinie. Ukończył gimnazjum im. Stanisława Staszica oraz prawo na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1940 r. rozpoczął działalność konspiracyjną. W 1941 r. przeniósł się do Kraśnika, gdzie założył szkołę handlową. Został aresztowany 14 listopada 1942 r. i przewieziony do więzienia na Zamku w Lublinie, gdzie był bity i torturowany. 13 sierpnia 1943 r. z wyrokiem śmierci przeniesiono go na Majdanek. Został tu oznaczony tzw. fluchtpunktem jako więzień szczególnie niebezpieczny. 22 lipca 1944 r. wyruszył w ostatnim transporcie ewakuacyjnym z obozu. Dzień później podczas postoju w Kraśniku udało mu się zbiec. Po wojnie mieszkał na Śląsku, gdzie przez pewien czas był dyrektorem szkoły w Chorzowie, następnie przeniósł się do Warszawy. Zmarł w 1996 r.

Zapraszamy do wysłuchania wiersza, który Józef Serafin napisał dla żony Jadwigi:

Społeczności

polski

english