Spotkania są okazją do upamiętnienia ofiar, pogłębienia wiedzy, a także wzmacniania więzi społecznych. Wykłady odbywają się stacjonarnie w Państwowym Muzeum na Majdanku lub w placówkach klubu seniora na terenie województwa lubelskiego, po uprzednim ustaleniu.
Liczba osób: do 75
Czas trwania: 1–2 godziny
Żydzi, Polacy, deportowani ze Wschodu i więźniowie z Europy Zachodniej stanowili największe grupy osadzonych w KL Lublin. Wśród nich były osoby ze wszystkich grup społecznych. To około 130 tys. jednostkowych historii, które połączyły tragiczne okoliczności II wojny światowej. Kim byli ci ludzie? Jak wyglądało ich życie przed 1939 r., a jakie losy spotkały ich w obozie? Przedstawiamy wybrane biografie ofiar, starając się przywrócić im tożsamość.
Spotkanie ze świadkiem historii to niezastąpione źródło wiedzy o doświadczeniu uwięzienia w obozie koncentracyjnym na Majdanku. Andrzej Stanisławski został osadzony na Majdanku w styczniu 1943 r. Spędził w obozie kilkanaście miesięcy, zdołał zbiec z transportu ewakuacyjnego. Swoje przeżycia opisał w książce Pole śmierci. Był również świadkiem w procesach przeciwko załodze obozowej Majdanka. Jego wspomnienia, utrwalone w formie nagrania wideo, będą nie tylko podstawą wykładu, ale także okazją do zgłębienia wiedzy o KL Lublin.
Głód, choroby, przemoc i wszechobecna śmierć były stałymi elementami rzeczywistości obozowej więźniów Majdanka. Podczas spotkania przybliżymy nie tylko mechanizmy funkcjonowania KL Lublin, ale także zapoznamy się ze wspomnieniami jego ofiar – kobiet, mężczyzn i dzieci, opowiadających o swoich doświadczeniach. Wykład służy kształtowaniu empatii wobec ofiar obozów koncentracyjnych.
Wykład poświęcony jest wydarzeniom z pierwszych dni września 1939 r.: oddajemy głos byłym więźniom Majdanka. Zdzisław Badio, Halina Birenbaum, Danuta Brzosko-Mędryk i Mikołaj Caban na nagraniu wideo wspominają momenty, które zmieniły oblicze świata. W trakcie zaprezentowane zostaną również historyczne zdjęcia Lublina z początku II wojny światowej. Spotkanie jest okazją do poznania perspektywy jednostkowych doświadczeń osadzonych oraz upamiętnienia ofiar.
