Pamiątki

Trzy czerwone trójkąty z literą P na czarnym tle
Na wystawie zaprezentowane zostały przedmioty podarowane do zbiorów Muzeum przez byłych więźniów lub ich bliskich, a także przez mieszkańców Lublina, którzy w czasie II wojny światowej nieśli pomoc osadzonym w obozie.

Najważniejsze informacje

Wystawa czasowaArchiwalne
  • Termin wystawy:01.04.2024 - 02.03.2025
  • Miejsce:Państwowe Muzeum na Majdanku
  • Tłumaczenie:Łukasz Mrozik (EN)
  • Scenariusz:Marta Jabłońska, Anna Surdacka
  • Wersja językowa:polska, angielska
  • Opracowanie plastyczne:Ewelina Kruszewska
  • Redakcja stylistyczna i korekta tekstów:Dorota Niedziałkowska

Wystawa stanowiła zaproszenie do wzięcia udziału w akcji zbierania pamiątek, zorganizowanej w ramach obchodów 80. rocznicy powstania Państwowego Muzeum na Majdanku.

Rysunek czarna kreską na jasnym tle przedstawia tłum osób w ujęciu portretowym od barków w górę. Wszyscy w nakryciach głowy, twarze smutne, cierpiące.

Pamięć zapisana w przedmiotach

Wśród eksponatów znalazły się zarówno rzeczy codziennego użytku, jak i obiekty o charakterze osobistym – listy, zdjęcia, elementy odzieży, przedmioty wykonane w obozie z dostępnych materiałów. Każdy z nich jest materialnym świadectwem ludzkich losów i pamięci o tragedii, która rozegrała się na Majdanku. Eksponatom prezentowanym na wystawie towarzyszyły dokumenty, w których darczyńcy opisywali historię przekazywanych przedmiotów, w jakich okolicznościach je otrzymali, jak dotrwały one do teraz oraz wspominali ich właścicieli. Dzięki tym relacjom wystawa nabierała wyjątkowo osobistego charakteru – to nie tylko opowieść o obozie, lecz także o pamięci, wdzięczności i potrzebie ocalenia przeszłości od zapomnienia.

Metalowa głowa kobiety o długich falowanych włosach i wydatnych ustach
Głowa kobiety zrobiona z czarki łyżki stołowej w 1943 r. w KL Lublin przez więźnia Marię Albina Bonieckiego, który podarował ją więźniarce Helenie Kurcyusz.
Dwie stare, brązowe walizki, z prawej stoi w pionie, lewa w poziomie, wieko zamknięte, poniżej na walizce białe napisy.

Świadectwa Holokaustu

Wśród przekazanych muzeum obiektów znalazły się m.in. dwa kufry podróżne – jeden z nich zawierał płócienne worki transportowe wykorzystywane przez niemieckich żołnierzy. Drugi należał do niemieckiej Żydówki Else Ledermann.

Urodziła się 22 maja 1898 r. w Meiningen, mieszkała w miejscowości Gotha przy ulicy Hünersdorfstrasse 13. Wraz z 1002 osobami, członkami społeczności żydowskich zamieszkujących regiony Turyngii i Saksonii w Niemczech, została deportowana do getta w Bełżycach. Pociąg z transportem, który wyruszył 10 maja 1942 r. z Weimaru, zatrzymując się po drodze w Lipsku i w Chemnitz dotarł do Bełżyc dwa dni później.

W zasobach niemieckiego archiwum w Bad Arolsen zachowała się lista osób ze wspomnianego transportu, na której obok Elsy znajduje się również jej siostra, mieszkająca pod tym samym adresem Gertrud Ledermann, urodzona w Meiningen 8 lutego 1897 r. Obie nie przeżyły wojny.

Wartość emocjonalna i symboliczna pamiątek

Podarowane do zbiorów Muzeum pamiątki mają wartość nie tylko historyczną, ale również emocjonalną. Stanowią ważną część kolekcji PMM i przypominają, że nawet pozornie zwykłe rzeczy mogą skrywać niezwykłe historie – o odwadze, przetrwaniu i solidarności. W obozowej rzeczywistości przedmioty często nabierały nowych znaczeń: stawały się symbolem nadziei, środkiem przetrwania lub dowodem człowieczeństwa w nieludzkich warunkach.

Metalowa papierośnica, na niej, z lewej strony wygrawerowany herb, z prawej fragment zabudowań obozu.
Aluminiowa papierośnica z wygrawerowanymi barakami i herbem Dorohuska – rodzinnego miasta Mikołaja Peima, który jako więzień nr 4158 przebywał na Majdanku od sierpnia 1943 r.

Od przedmiotu codziennego do muzealium

Niektóre z eksponowanych pamiątek zmieniały swoje funkcje i znaczenie na przestrzeni lat. Wykonany w obozie nóż po wojnie służył w codziennym życiu, przypominając właścicielowi o trudnym, ale przetrwanym czasie. Kubek ze znakiem Waffen SS budził niechęć i był przechowywany w ukryciu – jako bolesne świadectwo przeszłości. Po przekazaniu do Muzeum wszystkie te rzeczy zyskały status muzealiów: zostały wpisane do inwentarza zbiorów i objęte ochroną prawną. Ich zachowanie, konserwacja i prezentacja to kluczowe zadania instytucji.

Biały kubek z uchem na ciemnym tle
Czarno-białe zdjęcie, w środku kobieta, po dwóch stronach mężczyźni w garniturach. Kobieta trzyma w ręce biała kartkę, mężczyzna po lewej niewielką odznaczenie, w tle biblioteczka.
Teodozja i Henryk Wieliczańscy odbierający odznaczenie Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata.

Pamiątki po sprawiedliwych

Niezwykle cennym uzupełnieniem muzealnych zbiorów była kolekcja pamiątek po Henryku Wieliczańskim. Henryk (właśc. Izaak Halpern) był lekarzem, żołnierzem Armii Krajowej i więźniem trzech niemieckich obozów – Majdanka, Auschwitz i Flossenbürga. W pamięci współwięźniów zapisał się jako osoba ofiarnie niosąca pomoc innym. W domu Henryka i Teodozji Wieliczańskich schronienie znalazła ocalała z Holokaustu Żydówka Sara Celnik. Małżeństwo zostało uhonorowane tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” przez instytut Yad Vashem w Jerozolimie. Potwierdzający to medal i dyplom również zaprezentowaliśmy na wystawie „Pamiątki”.

Dokument na jasnym papierze w języku hebrajskim

Wspólne tworzenie pamięci

Wystawa stanowiła również zaproszenie do współtworzenia zbiorów poprzez udział w akcji zbierania pamiątek, zorganizowanej w ramach obchodów 80. rocznicy powstania Państwowego Muzeum na Majdanku. Dzięki takim inicjatywom pamięć o ofiarach i świadkach historii nieustannie się poszerza, a kolejne pokolenia mogą poznawać przeszłość poprzez autentyczne, poruszające świadectwa ludzi, którzy ją przeżyli.

Na zdjęciu dokumenty leżące w dwóch stosach. Na pierwszym leży karta z napisem: listy dziadka z Majdanka do/od rodziny 42 r.
Korespondencja Jerzego Bargielskiego podarowana do zbiorów Muzeum przez jego rodzinę.
Na zdjęciu maszynopis otwarty na środku, prawa strona zapisana fioletowym tuszem, lewa pusta. Tło jasne.
Oryginalny maszynopis relacji pt. „Żywe numery" spisanej przez Czesława Skoraczyńskiego, byłego więźnia Majdanka i Gross-Rosen.